กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 456 ไปตามนัด มาถึงตรงเวลา
ลองถามดูสิ มีหญิงสาวคนไหนบ้างที่ไม่เคยฝันถึงความรัก?
คนที่แบกรับความทุกข์ของผู้คนตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันไว้บนบ่า เป็นเหมือนวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่แบบนั้น จะให้นางลืมได้อย่างไร?
เวลาสามร้อยหกสิบปี สำหรับผู้บำเพ็ญเซียนจะว่านานก็ไม่ใช่ จะว่าสั้นก็ไม่เชิง ทุกครั้งที่ฟู่เชี่ยนหยุดฝึกกระบี่ ใบหน้าของเฉินฝานกับมือใหญ่ที่นุ่มมากคู่นั้นก็จะผุดเข้ามาในหัวไม่หยุด ต่อให้อยากลืมก็ลืมไม่ได้
นางไม่รู้ว่านี่เป็นความรู้สึกแบบไหน รู้แค่ว่ามันทำให้นางกลุ้มใจอยู่บ้าง แต่ก็รู้สึกดีอยู่เหมือนกัน บอกไม่ได้ว่าเริ่มขึ้นได้อย่างไร และไม่รู้ว่าจะจบลงแบบไหน