กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 406 จะจากไปแล้ว ใจที่เปลี่ยนไป
พอเฉินฝานพูดจบ หลี่โซ่วกับเนี่ยเจ๋อก็มองหน้ากัน แค่สายตาที่มองกันครั้งนี้ก็สื่อความหมายออกมามากมาย
ทั้งสองเดินทางกับเฉินฝานมาหลายพันลี้ ข้ามภูเขาสูง เห็นทะเลหมอกมาด้วยกัน เฉินฝานมีความรู้หรือไม่ พวกเขาจะไม่รู้ได้อย่างไร?
ฟ้าไม่ต้องพูดว่าตัวเองสูง ก็ยังสูง แผ่นดินไม่ต้องพูดว่าตัวเองหนา ก็ยังหนา
คนที่เก่งจริงไม่อวดตัว คนที่อวดตัวไม่ใช่คนเก่งจริง
คนที่ทำให้เจ้าสำนักรับศิษย์แทนอาจารย์ได้ จะเป็นคนแบบไหนกัน?
เกรงว่าจะเป็นถึงคนที่ตั้งลัทธิขึ้นมาแล้วเป็นปรมาจารย์ได้เลยกระมัง?
แล้วก็มีเสียง “ตุ้บ” ดังขึ้น
หลี่โซ่วกับเนี่ยเจ๋อที่คิดได้แล้วคุกเข่าลงทั้งสองข้าง ทำพิธีคำนับเฉินฝานอย่างยิ่งใหญ่ด้วยการกราบสามครั้ง โขกศีรษะเก้าครั้ง