กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 404 ไม่ได้รับเลือกแล้วหรือ? นี่แหละบารมีเจ้าพ่อใหญ่
เช้าตรู่วันต่อมา
หลังจากกินข้าวเช้า เฉินฝานกับลาสองก็เตรียมย้ายไปอยู่กระท่อมของตัวเอง
ทั้งคู่ยังเดินไปไม่ทันถึงสองก้าว หลี่ซืออวิ๋นก็เรียกเฉินฝานไว้
เขาพูดว่า
“ศิษย์น้อง ข้าจะบอกเจ้าตามตรง”
“ข้าตั้งใจจะรับหลี่อานเป็นศิษย์”
“เด็กหนุ่มแขนขาดคนนี้เดินทางมานับล้านลี้ ข้ามภูเขาและแม่น้ำมานับไม่ถ้วน เห็นความชั่วร้ายของโลกมาสารพัด แต่ก็ยังมีจิตใจบริสุทธิ์ แม้พรสวรรค์จะด้อยไปหน่อย แต่วันหน้าต้องไปได้ไกลแน่!”
หลี่ซืออวิ๋นพูดจบ สีหน้าของเฉินฝานก็ไม่ได้เปลี่ยนไป
หลี่ซืออวิ๋นพูดต่อ “หลี่โซ่ว เนี่ยเจ๋อ และซูมู่ยวี่ ทั้งสามคนมีจิตใจมั่นคงในการฝึกตน นิสัยก็ดีมาก ล้วนเป็นเด็กมีแววที่หาได้ยาก”