กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 397 วิชาใหม่ เทพยุคโบราณ
เฉินฝานมองหลี่ซืออวิ๋นที่ดีใจจนแทบคลั่ง แล้วก็หัวเราะตามไปด้วย
ตอนนี้เขายังไม่รู้เรื่องมหาบัณฑิตกลายเป็นดวงจันทร์ที่บันทึกไว้ในหนังสือของคนรุ่นหลัง เพราะเขาไม่ได้รอบรู้เหมือนลู่จือโหยว
เขาไม่รู้เลยว่าคำพูดเพียงประโยคเดียวของตัวเอง กลับช่วยให้หลี่ซืออวิ๋นมองเห็นโอกาสที่จะผสานกับเต๋า
ผ่านไปพักหนึ่ง
ชายท่าทางสง่างามคนหนึ่งเดินมาจากไกลๆ ใบหน้าเนียนดุจหยก ริมฝีปากแดง ฟันขาวสะอาด
“ศิษย์จื่อจิ้ง คารวะอาจารย์และท่านอาจารย์อาน้อย”
พอเข้ามาในลาน ชายคนนั้นก็ประสานมือคำนับหลี่ซืออวิ๋นกับเฉินฝาน
“ศิษย์น้อง นี่คือจื่อจิ้ง ศิษย์ที่ข้าภูมิใจ” หลี่ซืออวิ๋นแนะนำให้เฉินฝานรู้จัก