กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 388 พยัคฆ์สุสานปรากฏตัว น้องชายสองคนของข้า...นกเขาไม่ขัน
พวกเขาเดินผ่านท้องทุ่งมาเป็นเวลานานโดยไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
อีกด้านหนึ่ง
หลี่ซืออวิ๋นที่มองเห็นทุกอย่างผ่านบุปผาในกระจกจันทร์ในน้ำ ดวงตาเป็นประกายขึ้นมา
“ดี ดี ดี!”
“เฉินฝานคนนี้ไม่ธรรมดาจริง ๆ”
“ยุทธภพไม่มีอะไรดีหรอก มีแค่เหล้าที่ยังพอใช้ได้” หลี่ซืออวิ๋นตื่นเต้นจนพูดคำของเฉินฝานซ้ำไปซ้ำมา
จู่ ๆ เขาก็เหมือนนึกอะไรขึ้นได้ จึงร้องเรียกเสียงดัง “พู่กันมา!”
พู่กันขนสีขาวด้ามหนึ่งลอยออกมาจากบ้านหลังเล็ก ก่อนจะตกลงในมือเขาอย่างพอดิบพอดี
หลี่ซืออวิ๋นจับพู่กันราวกับมีเทพช่วยนำมือ แขนเสื้อกว้างสะบัดพลิ้วขณะตวัดพู่กันเขียนว่า