กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 379 ผีในศาลหิน? หนังมนุษย์ร่วงลงพื้น
ไม่นาน เฉินฝานกับลาสองก็ได้เห็นโลกแห่งนี้อย่างชัดเจนเสียที
ป่าไม้กว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา ลำธารไหลเอื่อย น้ำใสจนมองเห็นก้นลำธาร
มีร่องรอยสัตว์ป่าให้เห็นอยู่บ้าง บนต้นไม้เก่าแก่มีดอกไม้และพืชแปลก ๆ หลายชนิดเกาะอยู่ ส่งกลิ่นหอมอ่อน ๆ
ที่นี่แทบไม่เห็นบ้านเมืองหรือสิ่งปลูกสร้างเลย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงรถม้าและถนนหลวง
เฉินฝานกับลาสอง หนึ่งคนหนึ่งลาเริ่มทำอะไรไม่ถูก เพราะทั้งคู่ไม่รู้เลยว่าจะไปที่ไหน
“ท่านลองไปดูที่สำนักศึกษากับข้าดีหรือไม่?”
หลี่โซ่วเป็นถึงรัชทายาทของแคว้น เรื่องที่เขาถนัดที่สุดก็คือการอ่านใจคน เฉินฝานแค่ขมวดคิ้วนิดเดียว เขาก็พอจะเดาได้แล้ว