เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 358 ขึ้นเขาร้อยบุปผา ชวนคนอ่านหนังสือ
พอฆ่าเสร็จ หนึ่งคนกับหนึ่งลาก็ไม่อยู่ต่อแม้แต่น้อย
วังวนกลางทะเลเลือดนั่นแปลกเกินไปจริง ๆ ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาในตอนนี้จะเข้าไปสำรวจได้เลย
หนึ่งคนกับหนึ่งลาออกจากเขตลัทธิมารไป ทั้งที่ยังใจหายไม่เลิก
——
สิบวันต่อมา
บนยอดเขาเมฆคราม
เฉินฝานกับลาสองนอนอาบแดดสบาย ๆ อยู่บนเก้าอี้พนักสูงสองตัวนอกศาลามุงหญ้า กินขนมดอกหอมหมื่นลี้ไปด้วย เพลิดเพลินกับช่วงเที่ยงวันอันแสนสุข
ร่างสีขาวร่างหนึ่งเคลื่อนผ่านท้องฟ้าสีครามอย่างรวดเร็ว นั่นคือกระเรียนขาวที่ไม่มีสีอื่นปนเลยสักนิด จะงอยปากสีแดง กรงเล็บเหมือนหยกขาว ขนขาวสะอาด ปีกพลิ้วเบาเหมือนสายลม แค่กระพือปีกครั้งเดียวก็ไปได้ไกลสามร้อยลี้
ผ่านไปเพียงไม่กี่ลมหายใจ กระเรียนขาวที่อยู่ห่างออกไปพันลี้ก็ร่อนลงบนยอดเขาเมฆครามแล้ว