กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 356 ลูกพลับแห้งสีแดง อู่เซียนเอ๋อร์สิ้นใจ
ใต้ต้นท้อ ชุดสีแดงแผ่กระจายอยู่บนพื้น ใบหน้าเย็นชาที่เปื้อนเลือดเต็มไปด้วยความไม่ยอมแพ้
อู่เซียนเอ๋อร์ตะโกนเสียงแหบพร่า
“เฉินฝาน—”
“ถ้าเจ้ามาช้ากว่านี้สิบปี ข้าต้องสู้กับเจ้าได้สูสีแน่”
เฉินฝานได้ยินก็ยิ้มอย่างรู้ทัน ก่อนจะหัวเราะหึๆ แล้วพูดว่า
“สิบปีหรือ?”
“อีกสิบปี เจ้าไม่มีทางได้เห็นแม้แต่หลังข้าด้วยซ้ำ”
พอได้ยินแบบนั้น อู่เซียนเอ๋อร์ก็นิ่งอึ้งไป ก่อนที่ความไม่ยอมแพ้ในแววตาจะเปลี่ยนเป็นความเศร้าอย่างที่สุด
นางรู้ว่าเฉินฝานพูดจริง ด้วยพรสวรรค์ที่น่ากลัวราวกับปีศาจของเขา