กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 353 ผูซ่าหมาน พลังของอู่เซียนเอ๋อร์
ยังไม่ทันพูดจบ เฉินฝานก็ก้าวออกมา เขาเอามือตบเบา ๆ ที่น้ำเต้าเลี้ยงกระบี่ตรงเอว กระบี่บินสีทองอร่ามก็ปรากฏขึ้นในมือทันที
จากนั้นเฉินฝานก็ถือกระบี่ในมือขวา เดินเข้าไปทีละก้าวจนถึงหน้าหอที่เรียกกันว่าหอหมิงเยว่
ลมบนเขาพัดชายเสื้อสีเขียวที่เหลือครึ่งท่อนของเฉินฝานให้ปลิวขึ้น เขายืนถือกระบี่อยู่คนเดียวหน้าหอหมิงเยว่ที่สูงถึงร้อยจั้ง ท่าทางสบาย ๆ ไม่เกรงกลัวอะไร
เขาเงยหน้ามองอู่เซียนเอ๋อร์ผู้งดงามไร้ที่ติบนบัลลังก์มังกรไม้จันทน์ม่วงที่ยอดหอ แล้วพูดพลางยิ้มว่า
“อู่เซียนเอ๋อร์ นี่คงเป็นร่างจริงของเจ้าแล้วสินะ?”
“ครั้งนี้ข้าไม่ปล่อยให้เจ้าหนีไปง่าย ๆ แน่”