กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 342 ทางที่เขาเลือก กับเสียงแตรบุกโต้กลับ
พอได้ยินอย่างนั้น เฉินฝานก็หยุดเดิน หันไปมองหลิวซูแล้วยิ้ม
“ตอนยังไม่มีกำลัง ก็ทำตัวเองให้ดี พอมีกำลังแล้ว ก็ช่วยคนทั้งแผ่นดิน”
“คนแต่ละรุ่นก็มีเรื่องที่ต้องทำต่างกันไป”
“อย่างน้อย ข้าก็ต้องฆ่าพวกเผ่าปีศาจให้หนัก จนต่อให้ผ่านไปอีกสามพันปี พวกมันก็ยังฟื้นตัวไม่ได้”
น้ำเสียงของเฉินฝานหนักแน่นมาก ความมั่นใจเต็มเปี่ยมนั้นทำให้เขาดูมีเสน่ห์ชวนให้คนยอมรับนับถืออยู่ตลอดเวลา
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ สายตาที่หลิวซูมองเฉินฝานก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เขารู้สึกนับถือเฉินฝานขึ้นมาจากใจจริง
เขาไม่เข้าใจเลยว่า เด็กหนุ่มที่เมื่อสี่ห้าปีก่อนยังเป็นแค่คนธรรมดา ทำไมถึงมีความคิดที่ถูกต้องดีงามขนาดนี้ได้