กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 279 เอ๋าเฟิงหวาดกลัว ตำหนักปี้สุ่ยยกกำลังออกมาทั้งหมด
ภาพตรงหน้าทำให้คนที่เมื่อครู่ยังส่งเสียงเอะอะตกใจจนตัวแข็ง
เซียนจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์มหานทีถูกเป่าจนกลายเป็นผงในลมหายใจเดียวเลยหรือ?
ชายร่างกำยำตรงหน้าเป็นใครกันแน่? หรือว่าเขาก็เป็นเซียนเหมือนกัน?
ทุกคนหันมองหน้ากัน ต่างก็ตกตะลึงไม่แพ้กัน
หลายคนเบิกตากว้าง รูม่านตาขยาย ราวกับเห็นภูตผีเทพเจ้าอยู่ตรงหน้า
บัณฑิตไม่กี่คนที่เพิ่งพูดไปเผยอปากเหมือนอยากพูดอะไร แต่ก็พูดไม่ออก ราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นบีบคอไว้ หน้าซีดเหมือนกระดาษ เหงื่อเย็นไหลซึมตามขมับ แขนขาสั่นจนควบคุมไม่อยู่
พอเห็นรอบตัวเงียบลงในพริบตา เฟิงเจิ้งหยางก็ยิ้มอย่างกระหายเลือดแล้วพูดว่า
“พูดสิ ทำไมไม่พูดกันแล้วล่ะ?”