เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 256 ซวีอู๋จื่อ สู้กี่ครั้งก็แพ้ทุกครั้ง
ท่ามกลางฝุ่นที่ฟุ้งกระจาย ซวีอู๋จื่อกระเด็นออกไป ลมหายใจแผ่วเบาจนแทบจับไม่ได้ ชีวิตแขวนอยู่บนเส้นด้าย
ใบหน้าของเขาซีดเหมือนกระดาษ มีเลือดสีแดงสดสะดุดตาติดอยู่ตรงมุมปาก สายตาเริ่มเลื่อนลอย เปลวไฟแห่งชีวิตไหววูบกลางสายลม เหมือนพร้อมจะดับลงได้ทุกเมื่อ
แขนขาของเขากางออกอย่างไร้เรี่ยวแรง ไม่ต่างจากกิ่งไม้แห้งที่หักแล้ว ไม่มีแรงเหลือพอจะพยุงร่างที่เคยยืนตรงอย่างสง่าได้อีก
เสียงรอบตัวเหมือนจะเงียบหายไปหมด เหลือเพียงเสียงหัวใจที่เต้นอย่างแผ่วเบา ครั้งแล้วครั้งเล่า เป็นจังหวะเหมือนเสียงลมที่พัดอยู่หน้าประตูยมโลก
“หมัดเดียวหรือ แค่หมัดเดียวจริง ๆ หรือ?”
“เฉินฝานกลายเป็นผู้ฝึกกายตั้งแต่เมื่อไรกัน?”
“เฮ้อ โชคดีที่ข้าเตรียมตัวไว้ก่อนแล้ว...”