กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 223 ป้ายปรมาจารย์ หนึ่งคนหนึ่งลาออกโรง
เฉินฝานถีบเข้ากลางหน้าฟู่เชี่ยนไปทีหนึ่ง ก่อนจะหวดขาสุดแรง เตะนางกลับไปยังยอดเขาเมฆคราม
“หัก... หักแล้ว”
เลือดกำเดาสีแดงสดสองสายกระเซ็นกลางอากาศ ร่างฟู่เชี่ยนร่วงลงไปอย่างรวดเร็วเหมือนดาวตก ลมแรงพัดเสื้อผ้านางจนหลุดลุ่ย บนใบหน้ามีรอยรองเท้าขนาดใหญ่เห็นได้ชัด
ฟู่เชี่ยนมองแผ่นหลังสองร่างที่อยู่ข้างหน้าและกำลังเล็กลงอย่างรวดเร็วด้วยสายตามึนงง
พอเห็นว่าร่างหนึ่งเหมือนคน อีกร่างเหมือนหมา นางก็เผลอยิ้มออกมา
“ศิษย์พี่ ในที่สุดท่านก็มาแล้ว”
เพิ่งพูดจบก็ได้ยินเสียง “โครม!” ร่างนางกระแทกลงไปฝังลึกในสนามหญ้าหน้าเรือนซานหยวน พื้นหญ้าที่เคยราบเรียบยุบลงเป็นหลุมรูปคนทันที