กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 220 พระมารตาย เฟิงเจิ้งหยางกับลู่จือโหยวแบกพระพุทธรูปองค์ใหญ่
“ตู้ม!”
ตรงจุดที่พลังปะทะกัน อากาศราวกับเดือดพล่าน เกิดพายุที่มองไม่เห็นซัดออกไปเป็นระลอก ต้นไม้ใบหญ้าลู่ราบ หินบนเขาแตกกระจาย
ประกายสายฟ้าแลบวาบสลับกันกลางอากาศ ราวกับเทพบนสวรรค์เหวี่ยงแส้เงินฟาดลงมายังโลกมนุษย์!
ใต้เท้าของหยางเหลียนเจินเจียเกิดรอยแยกหลายสายที่ลึกจนมองไม่เห็นก้น เท้าของเขาอยู่ห่างจากปากเหวเพียงก้าวเดียว
“คนรุ่นหลังนี่น่ากลัวจริง ๆ”
“น่ากลัวจริง ๆ ดาบนี้ของเจ้าเข้าถึงวิถีแล้ว ถ้าเจ้าไม่มีปมในใจ ก็คงก้าวเข้าสู่ขั้นมหาเทพไปนานแล้ว”
“มหาเทพทั่วไปคงรับดาบนี้ของเจ้าไม่ไหว”
หยางเหลียนเจินเจียใช้วิชาไปพลาง พูดชมเฟิงเจิ้งหยางไปพลาง