กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 208 เข้าสู่ขั้นซูหมี พรสวรรค์อันน่ากลัวของลาสอง
พอได้ยินแบบนั้น เฉินฝานก็ก้มมองแขนที่ขาดในมือ แล้วจมอยู่กับความคิด
‘ต้องยอมรับเลยว่าอู่เซียนเอ๋อร์เก่งจนน่าทึ่งจริง ๆ ไม่มีพรสวรรค์ในการฝึกตนเลยแท้ ๆ แต่กลับอาศัยความเข้าใจจนมาถึงขั้นนี้ได้’
‘วันหน้าต้องหาโอกาสฝังนางเสียหน่อย อืม ต้องฝังให้ได้’
ลู่จือโหยวเห็นเฉินฝานก้มหน้า ก็ถามอย่างไม่เข้าใจว่า “เฉินฝาน เจ้าหนู นี่เจ้ากลัวแล้วหรือ?”
เฉินฝานได้สติกลับมา พอได้ยินคำถามนี้ก็กลอกตาใส่ลู่จือโหยว ก่อนจะพูดว่า
“คำว่ากลัวเขียนอย่างไรหรือ?”
“ข้ายอมรับว่าอู่เซียนเอ๋อร์เข้าใจอะไรได้เก่งอยู่บ้าง แต่ถ้าแค่พยายามแล้วได้ผล จะมีอัจฉริยะไปทำไม?”
แม้อู่เซียนเอ๋อร์จะเก่งจนน่าทึ่ง แต่เฉินฝานก็ยังไม่เห็นนางอยู่ในสายตา