กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 157 โหวขนทอง เฟิงเจิ้งหยางยังดุยิ่งกว่า?
แขนข้างนั้นมีกล้ามเนื้อเป็นมัด ดูแข็งแรงไปถึงกระดูก ขนยาวเหมือนถักขึ้นจากเส้นไหมทอง ทั้งละเอียดและนุ่มสลวย พลิ้วเบา ๆ ไปตามกระแสน้ำ
ลาสองพบว่าไม่ว่าจะออกแรงแค่ไหนก็ดึงอวนไม่ขึ้น จึงมุดหัวลงไปใต้ผิวทะเลสาบ
ดวงตาโตทั้งสองข้างเพิ่งจมลงน้ำ ก็เห็นมือใหญ่หน้าตาน่ากลัวข้างหนึ่งกำมุมอวนไว้แน่น
พอเห็นแบบนั้น ลาสองก็รีบโผล่หัวขึ้นมาตะโกนเรียกเฉินฝาน “ฮี้ฮอ!”
พอเข้าใจว่าลาสองหมายถึงอะไร เฉินฝานก็สอดนิ้วทั้งสองมือเกี่ยวช่องอวน แล้วกระชากขึ้นสุดแรง!
“พรึ่บ!”
ทันทีที่อวนพ้นน้ำ ก็ลากสิ่งมีชีวิตสุดน่ากลัวตัวหนึ่งขึ้นมาด้วย
“ตัดขาดจากโซ่ตรวนในวันวาน”
“วันนี้ถึงได้รู้ว่าตัวข้าก็คือข้า”