กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 134 น้ำเต้าสีแดง วาสนาหมื่นปีเดินได้
กลางวันในฤดูใบไม้ผลิยาวนาน ต้นไม้ใบหญ้าขึ้นเขียวชอุ่ม ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ร้อยบุปผาดูพร่าเลือนราวกับเจียงหนานท่ามกลางสายฝนและไอหมอก มองไปไกลแค่ไหนก็เห็นแต่สีเขียวเต็มไปหมด
วันนี้ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ร้อยบุปผาที่ไม่มีหิมะตกมานับพันปีกลับมีหิมะเกล็ดใหญ่ราวกับขนห่านตกลงมา ทำให้ศิษย์จำนวนไม่น้อยรู้สึกแปลกใจมาก
บนยอดร้อยบุปผา
ยวี่หลิงเอ๋อร์มีสีหน้าเย็นชา นางยื่นมือเรียวขาวไปรับเกล็ดหิมะขนาดใหญ่ทีละเกล็ด พอประคองไว้บนฝ่ามือก็บอกเบา ๆ ว่า “ข้าเลิกโทษท่านไปนานแล้ว เป็นท่านเองที่ยังปล่อยวางไม่ได้”
เสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลัง “ศิษย์พี่ หิมะนี่เป็นฝีมือเขาหรือ?”