กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 112 ลงทัณฑ์ขั้นสุด เฉินฝานกลายเป็นผู้พิพากษา
เด็กน้อยนอนขดตัวอยู่ตรงมุม มีแค่ผ้าขาด ๆ ผืนหนึ่งห่อตัวไว้
มือเล็กอวบทั้งสองข้างของนางเต็มไปด้วยรอยแผลเปื้อนเลือด ทั้งตัวไม่มีผิวหนังตรงไหนที่ไม่บาดเจ็บเลย
นิ้วก้อยข้างขวาหายไปแล้ว เหลือแค่กระดูกสีขาวเหมือนหยกอยู่ท่อนหนึ่ง ดูจากบาดแผลแล้วเหมือนถูกอะไรบางอย่างแทะกิน
เฉินฝานรีบเข้าไป ง้างปากเล็ก ๆ ของนางแล้วป้อนโอสถขั้นหกเข้าไปหลายเม็ด
ลาสองย่อตัวลง แล้วแบกเด็กน้อยขึ้นหลัง
ลมหายใจของเด็กน้อยอ่อนมาก เฉินฝานรีบหันไปหาลาสอง “ลาสอง เจ้ารีบพานางไปดินแดนศักดิ์สิทธิ์ปราณม่วง ไม่ว่าจะทำอย่างไร ก็ต้องช่วยให้นางฟื้นขึ้นมาให้ได้”
พอลาสองได้ยิน ก็กลายเป็นสายฟ้าสีดำพุ่งออกไปทันที