เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 87 จะฟ้องให้ได้ จอมเซียนจื่อหยางจุดธูปลงสู่โลกมนุษย์
ศีรษะของผู้อาวุโสหวังซานกลมมนเรียบเนียนราวกับหยก ใบหูใหญ่ทั้งสองข้างสั่นด้วยความโมโหที่ถูกเฉินฝานยั่ว
เขาเหลือบมองหลี่ฉางเซิงแล้วฟ้องว่า
“เจ้าช่วยจัดการศิษย์ของเจ้าหน่อยสิ”
“ข้าเป็นคนฆ่า ส่วนเขาคอยเก็บของที่คนตายทิ้งไว้”
“ของดีๆ ข้าไม่ได้มาสักชิ้นเลย!”
ระหว่างที่หวังซานพูด สายฟ้าในมือกลับยิ่งน่ากลัวขึ้น แค่พริบตาเดียว ลมเมฆก็ปั่นป่วน ภูเขาถล่ม แผ่นดินแยก พลังสายฟ้ากวาดสังหารเหล่าผู้ทรงฤทธิ์ตระกูลยวี่อย่างไม่เลือกหน้า
เหล่ายอดฝีมือที่ปกติเป็นกำลังสำคัญให้ตระกูลยวี่มีชื่อเสียงน่าเกรงขาม ต่างตายลงทีละคนท่ามกลางสายฟ้าเกรี้ยวกราดที่สะเทือนฟ้าดินจนภูตผียังต้องร่ำไห้ พวกเขาร่วงลงเหมือนใบไม้แห้ง ไม่มีแรงพลิกสถานการณ์ได้เลย