เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 69 รสหวานหนึ่งคำ ร่างเลือนหาย เฉินฝานเข้าสู่ขั้นผู้ทรงฤทธิ์
ลาสองกับเฉินฝานที่อยู่ข้าง ๆ ต่างมีสีหน้าเคร่งขรึม ไม่มีท่าทีเล่นหัวอย่างที่เห็นกันเป็นประจำ
ลาสองค้นปี่ซัวน่าออกมาจากแหวนเก็บของ สูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วเสียงปี่ก็ดังขึ้นบนยอดเขาจงตูที่เงียบเหงาและเย็นเยียบ
“ตู๊ด...”
เพลงงานศพดังคลออย่างเศร้าสร้อย ราวกับกำลังร้องไห้ระบายความทุกข์ เสียงปี่แต่ละเสียงเหมือนจะฉีกหัวใจให้ขาด ทุกเสียงกระแทกลงกลางใจยวี่เทียนตูอย่างจัง
หนานกงเยียนหรานที่อยู่ด้านหลังโบกมือ ธงงานศพก็ปลิวไสว กระดาษเงินกระดาษทองลอยกระจาย กลิ่นธูปจาง ๆ อบอวลอยู่ในอากาศ
เฉินฝานเริ่มร้องไห้ไว้อาลัย ทั้งน้ำมูกน้ำตาไหลอาบหน้า
เสียงนั้นบางช่วงก็ต่ำลึกเหมือนเสียงสะท้อนในหุบเขา ทั้งวังเวงและเศร้า บางช่วงก็แหลมสูงเหมือนคมมีดกรีดผ่านม่านราตรี จนคนที่อยู่ตรงนั้นใจหายวาบ