กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 47 เมืองต้าฮวง มังกรแท้ในโอ่ง โลงศพก้นบ่อ
ในแดนลับเป็นถ้ำสวรรค์น้อยแห่งหนึ่ง แต่จะเรียกแบบนั้นก็ไม่ค่อยตรงนัก เรียกว่าเป็นเมืองเล็ก ๆ เมืองหนึ่งน่าจะเหมาะกว่า
รอบเมืองมีแต่ความว่างเปล่า มีเพียงทางเดินโรยกรวดเส้นเดียวที่ทอดตรงเข้าไปในเมือง
เฉินฝานคาบหญ้าหางหมาไว้ในปาก ประสานมือทั้งสองไว้หลังศีรษะ แล้วเดินก้าวยาว ๆ ไปข้างหน้า
พอเข้าไปใกล้ เฉินฝานก็เห็นว่ากำแพงเมืองที่เก่าจนลอกเป็นด่างนั้นเหมือนใบหน้าคนแก่ มีร่องรอยของวันเวลาทิ้งไว้เต็มไปหมด
ซุ้มประตูเก่าตรงทางเข้าเมืองเอียงจนแทบจะพังลงมา ตัวอักษรบนนั้นเลือนรางจนอ่านไม่ออก เหลือแต่รอยผุกร่อนจากลมฝน แต่เฉินฝานยังพอมองเห็นคำว่า “ต้าฮวง” อยู่จาง ๆ