กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 29 เวทีเสวียนอู่ สามสิบปีฝั่งตะวันออก
เสียงนั้นมาจากชายชราที่นั่งอยู่หน้าเวทีเสวียนอู่ ทั้งหนวดเคราและเส้นผมของเขาขาวโพลน เขาสวมเสื้อคลุมยาวสีดำหมึก ปักลายดอกไม้นานาชนิดด้วยดิ้นทองและดิ้นเงิน เสื้อคลุมดูหนักราวกับเหล็ก แต่กลับขยับพลิ้วทั้งที่ไม่มีลม
สายตาคมกริบของเขาเหมือนดาบที่ชักออกจากฝัก แผ่ความเย็นเยียบออกมา ขณะจ้องเฉินฝานกับเซียวหลินไม่วางตา
“หึ!”
“หรือพวกดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไป๋ฮวาของท่านใช้ลูกไม้สกปรกได้ฝ่ายเดียว แต่พวกข้าจะจุดไฟเผาไร่ไม่ได้?”
เซียวหลินถือไม้บรรทัดหนักนิลก้าวขึ้นเวทีอย่างองอาจ ไม่กลัวชายชราคนนั้นเลยสักนิด