กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 364 ทางเดินใต้ดิน เมื่อกู้หลินอันผลักประตูหินของห้องใต้ดินเปิดออก แสงแดดยามบ่ายก็สาดเข้ามาตามช่องประตู
เขารวบพุ่มไม้กลับเข้าที่เดิม ยืดตัวขึ้นปัดดินที่ติดมือ แล้วเดินย้อนกลับไปตามทางดินสายนั้นไม่กี่ก้าว
พอถึงหัวมุมก็หยุดฝีเท้า หันไปมองทางเนินเขาครั้งหนึ่ง
“แปลงผักอยู่บนที่ราบตรงเนินนั่น”
“เดิมทีตรงนั้นมีแต่หญ้ารก ฉันให้คนถางพื้นที่ พลิกดิน 3 รอบ ใส่ปุ๋ยอีก 2 รอบ กว่าจะบำรุงดินจนปลูกผักได้”
เขาพูดไปพลางโดยไม่หยุดเดิน
เดินขึ้นไปตามทางดินที่ถูกเหยียบจนแน่นราวเวลาที่ใช้ดื่มชา 1 ถ้วย พอถึงยอดเนินลาด ทางเบื้องหน้าก็เปิดโล่งขึ้นทันที
กู้เฉาหลินอยู่ด้านหลังเขา สายตาทอดข้ามยอดเนินนั้นไป