กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 344 บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป “ท่านผู้บัญชาการน้อย คุณคนเดียว…”
“รีบไป”
จ้าวเฉิงกัดฟัน ย่อตัวเดินย่องไปตามเนินเขาทางขวา มีเงาคนหลายร่างตามหลังไป
ไม่นานพวกเขาก็ถูกม่านหิมะสีเทาขาวกลืนหายไป
กู้เฉาหลินย่อตัวอยู่หลังก้อนหิน หันปากกระบอกปืนไปข้างหน้า แต่ไม่ได้ยิง
เสียงปืนดังขึ้นพักหนึ่งทางฝั่งขวา ตามด้วยเสียงตะโกน แล้วเสียงปืนด้านหน้าก็เบาลงทันที
กู้เฉาหลินลุกขึ้น เดินไปตามแนวสันเขามุ่งสู่แอ่งเขาที่ถูกหิมะปกคลุมไปกว่าครึ่ง