กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 332 เหอชูหมิ่นเกลี้ยกล่อมแม่เหอ แม่เหอนั่งอยู่บนโซฟา นิ้วมือวางบนเข่า ไม่ได้ตอบกลับทันที
เธอเหลือบมองเหอซูหวน แล้วหันกลับมามองเหอชูหมิ่น
“ฉันรู้ดีว่าพี่ชายเธอมีลูกไม่ได้”
“แต่ว่า…”
แม่เหอพูดต่อ “เด็กคนนั้นเป็นลูกของหรูผิง นิสัยอย่างเธอจะยอมให้เด็กเรียกตระกูลเหอว่าครอบครัวหรือ?”
“ฉันกลัวว่าพวกเราช่วยชีวิตเด็กแล้ว เธอก็ไม่ยอมให้พวกเรารับเด็กเป็นครอบครัว ตอนนี้เด็กยังเล็ก ยังไม่รู้จักพวกเราด้วยซ้ำ”
เหอชูหมิ่นเดินไปข้างหน้าสองก้าว แล้วนั่งลงบนเก้าอี้ข้างเธอ
“แม่ ตอนนี้เด็กป่วย ต้องตรวจจับคู่ผู้บริจาค”