กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 330 ปรึกษาหารือ หรูผิงนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้หวาย หลังแนบพนักเก้าอี้ ร่างชะงักค้างไปชั่วขณะ
เธอก้มมองมือเปล่าของตัวเอง มองอยู่นาน
“……ลูกของฉันไม่ได้ตาย?”
“เขายังมีชีวิตอยู่?”
“เขาอยู่ที่ไหน?”
“เขาหน้าตาเป็นยังไง?”
“เขาชื่ออะไร?”
ลู่เจิ้นหัวเอ่ยขึ้น “เขาชื่อเสี่ยวผิงอัน”
“ป้าหวังดูแลเขามาตลอด ซ่อนอยู่แถวเมืองเก่า เลี้ยงดูอย่างดี ตัวขาวอวบ ชอบยิ้ม คิ้วตาคล้ายเธอ”
“ดวงตากลมโต เวลามองอะไรก็รู้สึกแปลกใหม่ไปหมด”