กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 325 วิกฤตรอบด้าน
“นกของฉัน… นกกางเขนสองตัวนั้น ฉันเลี้ยงมา 7 ปีแล้ว”
“ไอ้ญี่ปุ่นสารเลว แม้แต่นกยังไม่เว้น ไม่กลัวฟ้าลงโทษบ้างหรือไง?”
“พ่อ กลับบ้านแล้วลูกจะซื้อให้พ่อ 10 ตัว ที่นี่อยู่ต่อไม่ได้”
กู้ชิงปัดดินออกจากตัว
“ใช่แล้ว ตาแก่ แค่เรากลับบ้านอย่างปลอดภัยก็พอ สมัยนี้บ้านเมืองไม่ปลอดภัยแล้ว”
นายท่านผู้เฒ่ากู้เช็ดน้ำตา ใบหน้าเปื้อนดินจนดูเหมือนแมวลายตัวหนึ่ง
รถเก๋ง 2 คันแล่นตามกันผ่านซุ้มประตูแคบ ๆ ตรงปากทางเข้าเมือง
ล้อรถบดผ่านหญ้าป่าที่งอกแทรกตามร่องหินเขียว ก่อนจะจอดริมถนนหน้าโรงเตี๊ยมที่เปิดไฟสว่าง