กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 321 หรูผิงหัดขี่ม้า ทั้งสนามเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและความหวัง
สายลมจากสนามม้าพัดผ่านยอดหญ้า แสงแดดสาดลงบนบ่าและปลายผมของทุกคน
อี้ผิงขี่ม้าครบรอบแล้วพลิกตัวลงจากหลังม้าอย่างคล่องแคล่ว
ชายเสื้อพลิ้ววาดโค้งกลางอากาศ ก่อนเธอจะลงมายืนบนพื้นอย่างมั่นคง
เธอยื่นบังเหียนให้คนดูแลม้าที่อยู่ข้าง ๆ
แล้วหันไปมองทางรั้ว
หรูผิงยืนอยู่ข้างม้าตัวเล็กขาสั้น นิ้วมือกำชายแขนเสื้อไว้ ดูเหมือนอยากยื่นมือไปแตะแต่ก็ไม่กล้า