กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 318 คนตระกูลกู้ออกเดินทาง
เช้าวันที่สอง ท้องฟ้ายังสว่างไม่เต็มที่
นายหญิงผู้เฒ่ากู้ยืนดูคนรับใช้กำลังวุ่นอยู่ใต้ระเบียง โดยยังไม่รีบขึ้นรถ
เธอจับไม้เท้าให้มั่น หันไปมองอี้ผิงที่กำลังเดินออกมาจากโถงด้านข้าง “ตื่นเช้าขนาดนี้เลยหรือ”
เธอปักไม้เท้าในมือให้มั่น แล้วหันไปมองอี้ผิงที่กำลังเดินออกมาจากห้องด้านข้าง “ตื่นเช้าขนาดนี้เลยหรือ?”
อี้ผิงเดินไปหยุดยืนใต้ระเบียงข้างนายหญิงผู้เฒ่ากู้ “คุณย่าจะไปแล้ว หนูต้องมาส่งค่ะ”
อี้ผิงเดินไปยืนข้างนายหญิงผู้เฒ่ากู้ใต้ระเบียง “คุณย่าจะไปแล้ว ฉันต้องมาส่ง”