กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 310 ออกจากโรงพยาบาล
จ้าวหมิ่นนั่งพิงกำแพงอยู่บนเตียงแคบตรงมุมห้อง
บาดแผลจากกระสุนปืนที่ขาถูกพันไว้ลวก ๆ
จ้าวหมิ่นค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น
มารดาของจ้าวยืนอยู่ข้างกรอบประตูเหล็ก มือหิ้วหม้อดินเผาใบหนึ่ง
ปากหม้อผูกไว้ด้วยผ้าหยาบสะอาด ไอร้อนลอยออกมาจากรอยแยกของผ้าเป็นสาย ๆ
ด้านหลังเธอคือจ้าวเฉิง หลังจากมารดาของจ้าวเดินเข้าไป เขาก็ปิดประตูเหล็ก เหลือเพียงช่องเล็ก ๆ สำหรับส่งอาหารเปิดไว้
ริมฝีปากของจ้าวหมิ่นขยับเล็กน้อย
เธอใช้มือยันขอบเตียง ค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน