กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 304 กู้หลินอันเข้าใจความรู้สึกของตัวเอง อี้ผิงกับโจวม่านม่านรู้กาลเทศะจึงจากไป
กู้หลินอันเห็นแล้ว
เขายกชามโจ๊กขึ้นมา ใช้ช้อนคน ตักขึ้นมาหนึ่งคำแล้วเป่าสองครั้ง ก่อนยื่นไปจ่อริมฝีปากเธอ
ฟางอวี๋ชะงักไปครู่หนึ่ง มองช้อนโจ๊กที่เขายื่นมาให้ แล้วเงยหน้ามองเขา “ฉันดื่มเองได้”
“มือเธอมีเข็มอยู่”
กู้หลินอันผงกคางเล็กน้อย ชี้ไปยังเข็มน้ำเกลือที่ปักอยู่บนหลังมือซ้ายของเธอ “ถ้ายกมือขึ้น เข็มจะขยับ”
ฟางอวี๋ก้มมองสายเส้นเล็กบนหลังมือตัวเอง แล้วมองช้อนโจ๊กที่จ่ออยู่ตรงปาก ลังเลอยู่ชั่วขณะ ก่อนจะอ้าปากในที่สุด