กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 297 มารดาจ้าวหยั่งเชิง
ในห้องหนังสือของกองบัญชาการ ไฟยังสว่างอยู่
กู้เฉาหลินยืนอยู่ข้างหน้าต่าง นวดขมับไปพลาง
จ้าวเฉิงยืนอยู่ห่างจากเขาสองก้าว ในมือถือบันทึกคำให้การที่เพิ่งได้รับมา
หลังพาตัวหวังปิ่งเหวิน ผู้แทนพิเศษที่รอดชีวิตกลับมาจากโรงแรมผิงอัน เขาก็ให้การรอบแรกเสร็จแล้ว
ฟ้ายังไม่สว่างเต็มที่ โทรเลขก็ส่งออกไปแล้ว
จ้าวเฉิงมองคำบรรยายบนกระดาษแผ่นนั้น คิ้วยิ่งขมวดแน่นขึ้น
“ผมยาว รูปร่างไม่สูง มีไฝเม็ดหนึ่งเหนือคิ้วซ้าย”
กู้เฉาหลินหันกลับมา วางถ้วยชาลงบนโต๊ะ สายตาหยุดอยู่บนกระดาษบันทึกคำให้การ “ไม่ใช่จ้าวหมิ่น”
จ้าวเฉิงชะงักไป “จอมพลน้อย?”