กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 282 ความหวังกลางไฟสงคราม
บ่ายวันหนึ่งคูเพลาะแนวหน้าเงียบสงบลงอย่างที่หาได้ยาก
เสียงปืนใหญ่ถอยไปอยู่อีกฟากของภูเขา ราวกับคนเหนื่อยล้าที่ได้ผ่อนลมหายใจและหยุดพักชั่วคราว
ตู้เฟยนั่งอยู่บนคันดินที่ค่อนข้างแห้งข้างผนังคูเพลาะ สมุดบันทึกเปิดวางอยู่บนหัวเข่า กำลังคัดร่างที่เขียนไว้เมื่อวานใหม่อีกรอบ
ข้าง ๆ มีทหารหนุ่มที่เขาสนิทที่สุดในช่วงนี้นั่งยอง ๆ อยู่ ชื่อหลี่ซวนจู้ อายุ 18 ปี เป็นคนกานซู่
เวลายิ้มจะเห็นเขี้ยวซี่หนึ่ง มือซ้ายขาดไป 3 นิ้ว เจ้าตัวบอกว่าถูกสะเก็ดระเบิดเฉือนขาดไปเมื่อ 2 เดือนก่อน