กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 273 ครอบครัวสุขสันต์
มือของลู่เจิ้นหัวที่กำลังเรียงไพ่ชะงัก หูเริ่มแดงนิด ๆ “ฉันไปโทษคนอื่นตอนไหน?”
“เอ่อร์หาว นายว่าเมื่อกี้ฉันโทษแม่ของนายหรือเปล่า?”
เอ่อร์หาวมองลู่เจิ้นหัว
“พ่อ ผมกลับห้องก่อน พวกคุณเล่นกันต่อเถอะ”
“ไอ้เด็กเวรนี่เป็นอะไรอีก?”
อี้ผิงจิบน้ำส้มคั้นสดแล้วพูดว่า “ต้องไปเจอทางตันที่พี่เข่ออวิ๋นมาแน่”
หวังเสวี่ยฉินพูดต่อ “เมื่อกี้คุณก็โทษฉันแล้ว บอกว่าฉันชนะไพ่ห้าเส้นของคุณ…”
“นั่นฉันก็แค่พูดไปอย่างนั้น…”
“พูดออกมาก็คือโทษแล้ว”