กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 270 คำสารภาพรักของหลินมู่ไป๋ เสียงฝีเท้าของเอ่อร์หาวค่อย ๆ ไกลออกไปนอกประตู
ลูกค้าประจำที่คอยมองเรื่องวุ่นวายในร้านต่างเก็บสายตากลับไปเงียบ ๆ
คนดื่มชาก็ดื่มชาต่อ คนกินขนมก็กินขนมต่อ เพียงแต่เสียงพูดคุยเบาลงกว่าเมื่อครู่เล็กน้อย
เข่ออวิ๋นยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์
หลินมู่ไป๋ยังไม่ได้จากไปไหน
“เข่ออวิ๋น”