กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 265 แม่จ้าวเฉิงสุดฮา
มือของโจวม่านม่านยังค้างอยู่กลางอากาศ รอยแดงบนใบหน้ายังจางลงไม่หมด
พอได้ยินแม่จ้าวพูดว่าจะโทรหาน้าสาวให้ช่วยเผากระดาษเรียกขวัญ ทั้งตัวเธอก็แข็งทื่อไป
“คุ...คุณน้า ไม่ต้องก็ได้มั้ง...หมอบอกว่าใส่เฝือกแล้วพักให้ดี ๆ ก็พอ...”
“หมอจะไปรู้อะไร?”
แม่จ้าวโบกมือ “ฉันบอกให้ก็ได้ ม่านม่าน เซียนผู้วิเศษทางตะวันออกเฉียงเหนือของเราน่ะศักดิ์สิทธิ์มาก!”
“คราวก่อนน้าสาวเธอทำพิธีให้หลานสาวตัวน้อยของลูกพี่ลูกน้องคนที่สามของพี่ชายคนรองของเธอไปครั้งหนึ่ง เผากระดาษสามปึก วันต่อมาอาการปวดขาก็หายแล้ว!”
“แต่ขาฉันโดนรถเฉี่ยว กระดูก...”
“กระดูกทำไม?”