กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 235 เข้าศาลบรรพชน “ซินผิง เธอเป็นอะไร?”
จิ่งอี้ชวนมองเธอ
“อ้อ ไม่มีอะไร แค่เห็นกำไลข้อมือเส้นนี้แล้วรู้สึกคุ้นตานิดหน่อย?”
“อี้ชวน ฉันว่านายทำให้เป็นเรื่องใหญ่เกินไปหน่อยแล้ว จริง ๆ นายแค่ฝากไว้กับยามก็พอ บางทีอาจไม่ใช่ของคนในโรงเรียนเราก็ได้?”
“ไม่เป็นไร ซินผิง สักวันต้องหาเจอแน่”
“ฉันพาเธอไปกินข้าวดีกว่า”
“ได้ วันนี้ให้ฉันเลี้ยงนายเถอะ ฉันจะพาไปร้านหนึ่ง ที่นั่นมีของกินเล่นแปลก ๆ เยอะเลย”
จิ่งอี้ชวนยิ้ม
“อร่อยขนาดไหน มีอะไรบ้าง?”
“แฮมเบอร์เกอร์ โคล่า!”