กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 233 ฉันชื่อไม่ประหม่า จ้าวเฉิงยืนอยู่กลางห้องรับแขก มือหิ้วเหล้ากับขนม หลังตรงแน่ว ปากอ้าออกนิดหนึ่ง
“สวัสดีจ้าวเฉิง ฉันคือท่านลุงโจวของเธอ!”
ภายในห้องรับแขกเงียบไปชั่วขณะ
เอ่อ!
“ฮ่า ๆ ล้อเล่นน่ะ”
“เอ่อ คุณลุงโจว ผมชื่อไม่ประหม่า!”
คุณพ่อโจว...