กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 223 คำสารภาพของจิ่งอี้ชวน จ้าวเฉิงหยุดชะงัก
โจวม่านม่านก็หยุดตาม
ผ่านไปไม่กี่วินาที จ้าวเฉิงก็เอ่ยขึ้น “...เธอได้ยินแล้วเหรอ?”
โจวม่านม่านตอบ “ได้ยินแล้ว”
“ใครผายลม?”
โจวม่านม่านรีบส่ายหน้า “ไม่ใช่ฉัน”
“ฉันก็ไม่ได้หมายถึงเธอสักหน่อย เฮ้ เธอจะวิ่งไปไหน รอฉันด้วย!”
เสียงของจ้าวเฉิงค่อย ๆ ห่างออกไป จนเงียบสนิท คนสองคนในรถถึงได้รู้สึกตัวและลุกขึ้น
ในรถ กู้เฉาหลินค่อย ๆ นั่งตัวตรง ก้มมองคอเสื้อที่ปลดกระดุมไว้สองเม็ดของตัวเอง “โทษจั่วหลินอันเถอะ”
อี้ผิงถลึงตามองเขา “โทษนายต่างหาก”