กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 169 ลู่เจิ้นหัวกระอักเลือด คำพูดของซินผิงทำให้เขารับไม่ไหวในทันที
แส้ในมือร่วงลง
กระทบพื้นดังแกร๊งกังวาน
เขาถอยหลังไปก้าวหนึ่ง มือหนึ่งจับที่เท้าแขนของเก้าอี้ไท่ซือ อีกมือกุมหน้าอก
จากนั้นเลือดก็ทะลักออกจากปาก
แล้วเขาก็หมดสติไป
ซินผิงเป็นคนแรกที่ได้สติ รีบพุ่งเข้าไปประคองแขนเขา “พ่อ!”