กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 162 ความผิดของฉางรุ่ยเป็นที่รู้กันทั่ว อี้ผิงยืนอยู่หน้าประตู
เธอไม่ได้ร้อง ไม่ได้พุ่งเข้าไป ไม่ได้กระแทกประตู เพียงยืนอยู่ตรงนั้น มองภาพในห้อง
มือของฉางรุ่ยหยุดอยู่ที่คอเสื้อกู้เฉาหลิน ส่วนกู้เฉาหลินฟุบอยู่บนโต๊ะ
บนโต๊ะยังมีน้ำแกงเหลือกว่าครึ่งชาม
สายตาของเธอเลื่อนจากตัวกู้เฉาหลินไปยังชามน้ำแกง แล้วจากชามน้ำแกงไปยังใบหน้าฉางรุ่ย
ฉางรุ่ยดึงมือกลับ ยืดตัวตรงขึ้น
“เธอมาผิดจังหวะจริง ๆ”
น้ำเสียงของเธอเปลี่ยนไปทันที