กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 137 หวานชื่นจนฟองสีชมพูผุดพราย
ตอนกู้เฉาหลินเอ่ยคำว่า “เบบี๋” ออกมา อี้ผิงก็ชะงักไปทั้งตัว
เธอรู้จักเขามานานขนาดนี้ เคยได้ยินเขาเรียกอี้ผิง
เรียกคุณหนูลู่
เรียกเธอว่านาย
แต่ไม่เคยได้ยินเขาเรียกว่าเบบี๋มาก่อน
คำสองคำนี้ออกจากปากเขา ฟังดูแปลกใหม่เหลือเกิน
“เมื่อกี้นายเรียกฉันว่าอะไร?”
เสียงของอี้ผิงแฝงแววไม่อยากเชื่ออยู่เล็กน้อย
ใบหูของกู้เฉาหลินยิ่งแดงขึ้น ราวกับกำลังจะลุกไหม้ แต่เขาไม่ได้หลบตา