กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 129 พบทางเข้าถ้ำ
ฉินหวยอวี๋ถูกหิ้วแขนเดินผ่านไป พอได้ยินคำพูดนั้นก็หัวเราะจนเกือบหลุดจากมือพวกโจรป่า
แต่เขาก็ยังพยายามกลั้นหัวเราะอยู่
โจรป่ารำคาญจึงยกตัวเขาขึ้น แล้วพึมพำว่า “หุบปาก”
ฉินหวยอวี๋หุบปาก แต่ไหล่ยังสั่นอยู่
โจวเย่จือก็ถูกหิ้วแขนเดินผ่านไป เขากลั้นหัวเราะจนหน้าแดง บลัชออนก็ปิดไม่มิด
เขามองจ้าวเฉิงแวบหนึ่ง ในแววตามีความเห็นใจอยู่บ้าง แต่ที่มากกว่าคือความสะใจ
ข้างรถเหลือจ้าวเฉิงอยู่คนเดียว