กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 99 ปล่อยวัยหนุ่มสาวควบม้าทะยานไป
สุดท้ายเมื่ออี้ผิงเห็นท่าทางน่าสงสารของกู้เฉาหลิน เธอก็ยังเลือกม้าของเขาอยู่ดี
ฉินหวยจิ่นไม่ได้พูดอะไรอีก ยกม้าสีน้ำตาลแดงตัวนั้นให้โจวม่านม่าน แล้วเลือกม้าสีน้ำตาลเข้มตัวใหม่ให้ตัวเอง
ทุกคนขึ้นม้าแล้วทยอยออกจากเขตรั้วสนามม้า มุ่งไปทางตะวันตกตามเส้นทางขี่ม้านอกเมือง
สายลมฤดูร้อนเจือกลิ่นหวานจาง ๆ
โจวเย่จือควบม้าสีขาวของเขานำอยู่หน้าสุด หันกลับมาตะโกน “มาเลย ๆ ดูซิว่าใครจะถึงต้นไหวใหญ่ต้นนั้นก่อน!”
เวินลิ่งอี๋ขี่ม้าตัวเล็กสีน้ำตาลเกาลัดที่เชื่องตามหลังมาเนิบช้าอย่างสุขุม ยิ้มพลางตะโกน “ช้าหน่อย ระวังตกม้า!”
โจวเย่จือยิ้มแล้วฟาดแส้ลงไป ม้าขาวออกวิ่งเต็มฝีเท้าทันที