กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 94 ทั้งสี่ร่วมวงกินข้าว ฉินหวยจิ่นวางชามลงแล้วมองน้องชายด้วยสีหน้าเรียบเฉย
“ชอบสอดรู้เรื่องคนอื่นขนาดนั้นเลยเหรอ?”
ฉินหวยอวี๋กระโดดลงจากโต๊ะ ล้วงมือทั้งสองข้างใส่กระเป๋าแล้วยิ้มทะเล้น “ไม่ได้สอดรู้ เป็นห่วงต่างหาก”
“พี่ ผมว่าพี่น่ะดีไปหมดทุกอย่าง เสียอย่างเดียวที่ปากแข็งเกินไป”
“ชอบก็บอกว่าชอบ อยากจีบก็ไปจีบ พี่เอาแต่นั่งอยู่ตรงนี้แล้วเธอจะวิ่งมาหาเองหรือไง?”
“หลายปีมานี้ตั้งแต่พวกเราจากเซี่ยงไฮ้มา พี่ก็คิดถึงแต่ลู่อี้ผิงทั้งวันทั้งคืน ไม่รู้จริง ๆ ว่าเธอให้พี่กินยาเสน่ห์อะไรเข้าไป สาวสวยในหนานจิงมีตั้งมากมาย พี่กลับไม่ชอบสักคน”
ฉินหวยจิ่นไม่ได้ตอบ
ฉินหวยอวี๋ถอนหายใจแล้วตบไหล่พี่ชาย “เอาเถอะ ผมไม่พูดแล้วก็ได้”