กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 90 แส้ 10 ที “ฉันบอกให้ลุกขึ้น”
อี้ผิงถือแส้ไว้
หวังเสวี่ยฉินกับโจวม่านม่านสบตากัน แล้วเดินเข้ามาก้มลงจับแขนหรูผิงคนละข้าง กระชากเธอขึ้นจากพื้นในคราวเดียว
หวังเสวี่ยฉินโน้มไปกระซิบข้างหูเธอ “ยืนให้ดี ยิ่งหลบก็ยิ่งขายหน้า”
หรูผิงกัดริมฝีปากยืนตัวตรง ร่างกายยังสั่นไม่หยุด
โจวม่านม่านก็เอ่ยขึ้นด้วย “หรูผิง เธออย่าคิดว่าตัวเองไม่ได้รับความเป็นธรรม เธอเป็นฝ่ายทำร้ายอี้ผิงก่อน”