กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 74 จีบภรรยาอย่างเอิกเกริก โจวม่านม่านวิ่งจนแทบขาดใจ เกาะกรอบประตูหอบอยู่หลายครั้ง
นิ้วยังชี้ไปนอกหน้าต่าง ปากอ้าอยู่ อยากพูดอะไรแต่พูดไม่ออก ร้อนใจจนย่ำเท้ารัว
อี้ผิงนั่งอยู่บนม้านั่งหน้าเปียโน นิ้วยังวางบนลิ่มเปียโน ไม่ขยับ
เธอไม่ได้หันกลับมา แต่หัวใจเต้นเร็วขึ้นนิดหนึ่ง แค่นิดเดียวเท่านั้น เธอไม่มีทางยอมรับหรอก
“ไม่ไปดูหน่อยเหรอ?”
ในที่สุดโจวม่านม่านก็หายหอบ
“ไม่ไป”
อี้ผิงตอบเสียงเรียบ “กำลังซ้อมเปียโนอยู่”