กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 72 ลู่อี้ผิงตอกกลับสาวขี้อิจฉา “หวังเต๋อเซิ่ง ภารกิจนี้ยกให้นาย”
พูดจบจ้าวเฉิงก็สูดหายใจเข้าลึก แล้วผ่อนออกมา
ในที่สุดก็เสร็จสมบูรณ์เสียที
บ้านนี้ถ้าไม่มีฉันคงพังแน่
**
สถาบันดนตรีเซิ่งเยวี่ย
ในอาคารห้องซ้อมดนตรี อี้ผิงเพิ่งซ้อมเพลงของโชแปงเสร็จ นิ้วยังวางอยู่บนคีย์เปียโน ประตูก็ถูกผลักเปิดจากด้านนอก
โจวม่านม่านพรวดพราดเข้ามา ดวงตาเบิกกว้างเท่ากระดิ่งทองเหลือง มือกำหนังสือพิมพ์ไว้ฉบับหนึ่ง หอบราวกับเพิ่งวิ่งมา 800 เมตร
“อี้ผิง อี้ผิง เธอดูนี่!”
เธอตบหนังสือพิมพ์ลงบนคีย์เปียโน เกิดเสียงทึบดังขึ้นจนอี้ผิงตกใจชักมือกลับ