กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 66 คำสารภาพรักของกู้เฉาหลิน ทั้งสองยืนนิ่งอยู่เช่นนั้น ราวกับอากาศแข็งตัวไปหมด
อี้ผิงมึนงงไปทั้งตัว ดวงตายังคงปิดอยู่ แต่สัมผัสอุ่น ๆ บนริมฝีปากยังคงชัดเจนในความรู้สึก
เมื่อได้สติว่ามีอะไรเกิดขึ้น เธอก็ถอยหลังไปครึ่งก้าวอย่างรวดเร็ว แก้มพลันร้อนผ่าว ใบหูแดงก่ำตามไปด้วย
จูบแรกของเธอ
เธอยกมือขึ้นปิดปากอย่างลนลาน เบิกตากว้างมองคนตรงหน้า จนชั่วขณะหนึ่งลืมไปเลยว่าจะพูดอะไร
กู้เฉาหลินเองก็หยุดทุกการเคลื่อนไหว
แม้แต่เขาที่ปกติเยือกเย็นและสุขุมก็ยังลนลานอยู่บ้าง
สายตาของเขาหยุดอยู่บนแก้มแดงระเรื่อของเธอ ลูกกระเดือกขยับขึ้นลงเบา ๆ