เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 55 พบกันที่ไป่เล่อเหมิน รุ่นพี่หญิงพูดเจื้อยแจ้วอีกยกใหญ่
อี้ผิงไม่ได้ต่อความอีก เธอขึ้นชั้นบนไปยังห้องเปียโน
เธอฝึกเปียโนอยู่ 1 ชั่วโมง นิ้วมือไล่ไปบนแป้นอย่างรวดเร็ว แต่ภาพถ่ายขาวดำใบนั้นกลับผุดขึ้นมาในหัวอยู่เรื่อย
ไม่ใช่เพราะคิดว่าคนคนนั้นหน้าตาดีสักเท่าไร แต่เป็นเพราะสงสัยว่าคนที่เก่งกว่าลู่เจิ้นหัวนั้นจะเป็นคนแบบไหนกันแน่?
เธอเติบโตมาท่ามกลางการประคบประหงมของลู่เจิ้นหัว ในสายตาเธอ พ่อคือผู้ชายที่เก่งที่สุดในโลก
ตอนนี้จู่ ๆ กลับมีคนคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นมา ใคร ๆ ก็บอกว่าเขาเก่งกว่าลู่เจิ้นหัว เธอจึงทั้งไม่ยอมรับและอยากรู้อยากเห็นอยู่หน่อย ๆ
เหมือนกับที่คุณคิดมาตลอดว่าซาลาเปาบ้านตัวเองอร่อยที่สุดในโลก แล้วจู่ ๆ ก็มีคนบอกว่าของบ้านข้าง ๆ อร่อยกว่า
คุณไม่เชื่อ แต่ก็ยังอยากไปลองชิมสักคำ